Fiscaal Partnerschap
Fiscaal partnerschap is een belastingstatus waarbij twee partners bepaalde inkomsten en aftrekposten onderling mogen verdelen voor de belastingaangifte. Gehuwden en geregistreerde partners zijn automatisch fiscaal partner. Ongehuwde samenwoners worden fiscaal partner als ze ingeschreven staan op hetzelfde adres én aan extra voorwaarden voldoen (zoals een samenlevingscontract, een gezamenlijk kind, of een gezamenlijke woning). Bij echtscheiding eindigt het fiscaal partnerschap op het moment dat je aan twee voorwaarden voldoet: (1) je hebt het verzoek tot echtscheiding ingediend bij de rechtbank, én (2) je staat niet meer op hetzelfde adres ingeschreven. Het is niet nodig dat de scheiding al is uitgesproken. In het scheidingsjaar kun je kiezen of je nog als fiscaal partner aangifte doet of niet.
Voorbeeld
Je en je partner verdienen samen €90.000 — jij €70.000 en je partner €20.000. Als fiscaal partners kun je de aftrekpost hypotheekrente (€8.000) en het heffingsvrij vermogen in box 3 optimaal verdelen. Door de hypotheekrente bij de hoogstverdienende partner neer te leggen, bespaar je meer belasting dan bij de laagstverdienende. Bij scheiding kun je in het scheidingsjaar nog kiezen voor gezamenlijke verdeling.
Waarom is dit belangrijk?
Fiscaal partnerschap biedt mogelijkheden om de totale belastingdruk te verlagen door slimme verdeling van inkomsten en aftrekposten. Bij scheiding is het belangrijk om het juiste moment van beëindiging te kennen en de keuze in het scheidingsjaar optimaal te benutten. Een belastingadviseur kan doorrekenen welke optie het meest voordelig is.
Wil je weten hoe dit voor jou werkt?
Deze term is relevant voor onze Belastingaangifte bij wonen & werken in NL. dienst.